De beperkt anonieme getuige betreft een minder beschermende vorm dan de bedreigde en de afgeschermde getuige. Het betreft hier de getuige die overlast zou kunnen ondervinden dan wel in de uitoefening van zijn beroep zal worden belemmerd door het afleggen van een verklaring, bijvoorbeeld een politieambtenaar die anoniem wil blijven. Art. 344a Sv is niet van toepassing op de beperkt anonieme getuige nu deze persoon door de wetgever niet mag worden aangemerkt als een persoon 'wiens identiteit niet blijkt', nu zij immers op de terechtzitting kunnen worden ondervraagd (Kamerstukken 1991/92, 22 483 nr. 3, p. 35).

Een verklaring van een beperkt anonieme getuige weegt net zo zwaar als een verklaring van een gewone getuige en dus is slechts ondersteunend bewijsmateriaal nodig om te voldoen aan de eis neergelegd in art. 342 lid 2 Sv. Uit verschillende uitspraken van de Hoge Raad volgt dat de rechter bij het gebruik van een beperkt anonieme getuigenverklaring de reden van de toekenning van deze beperkte anonimiteit moet laten blijken en dat de rechter aan dient te geven waarom deze toekenning geen afbreuk heeft gedaan aan het ondervragingsrecht van de verdediging.145 Tot slot geldt een bijzondere motiveringsplicht als de rechter gebruikt maakt van de beperkt anonieme getuigenverklaring als bewijs.